س 4 - طفلى شيرخواره حدوداً هشت ماهه جهت نگهدارى در ساعاتى از روز تحويل مهد كودك مىگردد تا تحت سرپرستى و نظارت مربّيان خبره نسبت به نگهدارى و تربيت و تغذيه وى اقدام گردد اكنون آن طفل شيرخواره هنگام خوراندن غذا توسط مربّى مهد كودك فوت نموده است و پزشك محترم قانونى علّت مرگ را ورود قطعاتى از غذا داخل ناى اعلان نموده است ( اصطلاح پزشكى آن اسپيراسيون مىباشد ) و از سوى ديگر اولياء دم طفل متوفّى از مربّيان مهد كودك اعلان شكايت نموده و تقاضاى مجازات ايشان را نموده‌اند لذا چگونه خواهد بود حكم ديه و تعزير : الف - مربّى ب - كمك مربّى تغذيه ج - مديره مهد كودك بعنوان مدير مسئول و ناظر متخصّص در امر نگهدارى كودك . ج 4 - اگر افراط يا تفريطى در كار نبوده و بطور ناگهانى اين اتّفاق بوقوع پيوسته يعنى هم از نظر غذايى كه بايد به طفل داده مىشد ، دقّت كافى شده و هم نحوه تغذيه مراعات گرديده پس هيچ كس مقصّر نيست و ديه و تعزيرى هم نخواهد بود ولى اگر عدم دقّت در وظيفه موجب اين عمل شده ، شخص تفريط كار ضامن است و بايد ديه پرداخت كند و اگر تفريط به حدّى بوده كه عرفاً كوتاهى كرده باشد ، تعزير هم مىشود ولى اگر خود مؤسسه مهد ضمانتى را در هنگام ثبت نام پذيرفته باشد آن مؤسسه اعمّ از مدير يا مسئول تغذيه ضامن خواهد بود . س 5 - درباره ماهيّت ديه بفرمائيد : الف - آيا جعل ديه از طرف شارع مقدّس بعنوان مجازات بوده يا نوعى خسارت تلّقى شده است ؟ ب - آيا عمد ، شبه عمد يا خطاى محض بودن جنايت در پاسخ به سئوال فوق تأثيرى دارد ؟ ج 5 - ديه از طرف شارع مقدّس بعنوان خسارت معيّن و محدود تعيين گرديده نه بيشتر و نه كمتر و اگر گفته شد بعنوان خسارت جعل گرديده به اين معنى نيست كه اگر مخارج درمان بيشتر از ديه بود بايد جانى بيش از مقدار ديه پرداخت نمايد . س 6 - در مواردى نظير قتل خطاى محض كه بنابر قول مشهور ، ديه ظرف سه سال و هر سال ثلث آن بايد پرداخت شود با عنايت به اين كه بر اساس فتواى تعداد زيادى از فقهاى عظام ملاك محاسبه قيمت يوم الاداء مىباشد بفرمائيد :